29 Aralık 2012 Cumartesi

NİETZSCHE ve BABAANNEM...

Ruha ferahlık, bir meltem esintisi 



            
         '' Hastalığımın ilk belirtisini bir hafta sonra fark ettim. Alelacele yemek yemiş, yemekte arkadaşlarla gırgır ve şamata yapmıştık. "Ne kadar iğrenç bir yemek!" sözüyle kendime gelmiştim. Ruhum sıkılmış ve daralmış, bu söz karşısında şaşkına dönmüş, yemeğe yapılan bu ağır ithamdan iğrenmiştim. Bu söz bir hastalığın belirtisiydi. Nimet tahkir ediliyordu. Kendime dönmüştüm. Kendi nefsim de kusurluydu. Lokmalar mideme inerken hiçbir tefekkürden geçmemişler, birer nimet olarak görülmemişler, Yaratıcı adına yenilmemişlerdi. Sanki hakkım olan bir şeyi yiyordum. Yemekler ve ben arasında bir kopukluk vardı. Kâinatla aramdaki bir kopukluğun işaretçisiydi bu. Sahiplendiğim bir bedeni sahiplendiğim yiyeceklerle dolduruyordum; o kadar. Yaptığım işin anlamı bu kadarcıktı. Bir an, böyle yemek yemenin ne kadar anlamsız olduğunu düşünmüştüm. Her gün dağılmaya, yok olmaya mahkum bir bedeni zoraki ayakta tutma çabalarıydı bunlar. Sonu yoktu. Sonu ölümdü.


          Her an binlerce nimete muhatap oluyorduk. Ama onları Rabbimizden bilmiyor, kendimize mal ediyor ve Rabbimizin mülkünü gasb ediyorduk. Dalından koparılıp gelmiş bir kış meyvesini kâinatın Yaratıcısının eseri, mülkü, sanatı, ikramı, nimeti, mahluku olarak görmemenin; meyveyi ‘ağacın doğal bir sonucu’ görmenin yukarıdaki düşünceden daha az saçma bir tarafı yoktu. Bilerek, görerek ve kasden yaratılmış bir meyveyi anlamsızlık karanlığına koymak, olsa olsa bir hezeyandı. Batıl bir düşünceydi. Yanlıştı ve yalandı. Olsa olsa bir vehimdi. Bir çarpıtmaydı.



          Hastalığın adı artık konmuştu. Bu, kalbî bir rahatsızlıktı. Yaratıcı adına yaşanmadığında ortaya çıkıyordu. Kendini kendinin maliki sandığında belirti veriyordu. Kâinattaki varlıklar için kendi kendine oluyor veya tabiat yapıyor ve tesadüfen ortaya çıkıyor dendiğinde, hastalık başlamış demekti. Yaşam artık çekilmez bir hal alıyordu. Duygular artık tatmin olmuyor, ruh inciniyor, akıl endişeler içinde kıvranıyor, yemekler iğrenç oluyor, hayat ağır bir yük haline geliyor, her şey anlamsızlaşıyordu.



HERKESE TAVSİYE EDERİM...

22 Aralık 2012 Cumartesi

YUMURTA VE TENCERESİ...

       

            Bu akşam arkadaşlarım geldi. Oturduk, muhabbet ettik, yedik içtik, güldük, eğlendik... Az önce gittiler...  Etrafı toplarken  bugün geçen bir mevzu aklıma  takıldı. Arkadaşımın kayın validesi ziyaretine gelmiş. Geçen sabah  kahvaltı hazırlarken  arkadaşım yumurta haşlamak  için tencerelerinden birini kullanmış, kayın validesi ise bu konuda onu eleştirmiş.. Çünkü yumurta kaynatmak için sadece yumurta kaynatmaya özel bir tencere kullanman gerekirmiş... Ömrümde ilk kez böyle bir şey duydum ve inanamadım. Yarın gerçekten de yumurta kaynatma tenceresi almayı düşünüyorum...
         Söylemeyim söylemeyim dedim ama düşünmeden edemiyorum. Yumurta pistir bu yüzden kaynatma tenceresi ayrı olur diyen ve bunu önemseyen zihniyet acaba nasıl çocuk  yapabiliyor,  hayal edemiyorum yani...




16 Aralık 2012 Pazar

ÇİPURA PİLAKİ

           Bugün Mardin' de dolaşırken küçük şehirde yaşamanın ne kadar güzel olduğunu fark ettim.  Sabah bel ağrısından uyuyamayacak hale gelinceye kadar yataktan çıkmadım (çok uyuduğum için çok üzgünüm). Sonra aheste bir kahvaltı (sabahları hiç bir şey yiyemiyorum) ardından şehrin dışındaki evimden merkeze kadar yürüyüş... Çarşıdaki işlerin tamamlanması, alışveriş, eve dönüş ve saat hala 15 30...   İstanbul' da yakalayamadığım bir yavaşlık, rahatlık... Mardin'i sevme nedenlerinden biri...

          Bugün ne yesem diye düşünürken  ' Kebap, lahmacun  nereye kadar, yeter... Ben egeliyim dedim  kendimi balıkçı dükkanına attım.  Einstein 'önyargıları yıkmak atomu parçalamaktan zor' demişti. Kim demiş doğulular balık yemez. Balıkçı dükkanındaki kalabalığı görünce ağzım açık kaldı... Sadece 5 kişi tezgahta sıra sıra olmuş balık temizliyorlardı.  İçeride balık kızartanlar, balıkların siparişini alanlar bunlar kaç kişi bilmiyorum ...Bu kadar kalabalık balıkçı ömrümde ilk kez gördüm...
          Bugün çupra pilaki yaptım. Çok sağlıklı  bir yemek. .. Kardeşimin eşi Eylemin  bizim minik kuşa; Ege Boracığıma (yeğenim oluyor kendileri ) bu yemeği yaparken gördüm...Bir kere çok hafif, çok lezzetli, çok sağlıklı, bir de kokusu neredeyse hiç yok...

ÇİPURA PİLAKİ



Malzemeler

1 adet deniz çipurası
1 adet soğan
1 adet domates
1 adet yeşil biber
çok az taze zencefil
1 adet defne yaprağı
5-6 adet tane karabiber
1 adet limon
1 çorba kaşığı tereyağı
maydanoz
tuz

YAPILIŞI
Öncelikle çelik tavaya 1-2 kaşık zeytinyağı döküyoruz. Sonra balığımızı yerleştiriyoruz. Balığımızın üstüne ve arasına 1 çorba  kaşığı kadar da tereyağı ekliyoruz. Ardından balığımızın üstüne ve arasına rendelenmiş 1 adet büyük domates, 1 adet ay ay doğranmış soğan, 1 adet çok ince kıyılmış yeşil biber,  yarım limon ince dilimlenmiş, çok çok az taze zencefil, 1 adet defne yaprağı, 5-6 adet tane karabiber ve tuz ekliyoruz. Son olarak da maydanozumuzun saplarını ekliyoruz.

Bakın şöyle bir şey oluyor..


  Sonra kapağını kapatıyoruz. kısık ateşte yaklaşık 20-25 dakika suyu çok azalıncaya kadar pişiriyoruz. Altını kapadıktan sonra bir 5 dakika dinlendirdikten sonra kalan maydanozların yapraklarını ekliyoruz.

 AFİYET OLSUN...


15 Aralık 2012 Cumartesi

Kalem Güzeli...

          Geçen hafta  www.kalemguzeli.org diye güzel bir siteyi inceledim ... Aslında İstanbul'da iken Fatih' te  'Kalem Güzeli Sanat Evine'  gider o dükkanda biraz oyalanır, günün birinde bu dükkandan mutlaka bir eser alıp evime götüreceğimi ve ne kadar mutlu olacağımı hayal ederdim...  Şimdi öğretmen maaşımla bu hayalleri ertelemek zorunda olduğumu biliyorum..  Bloğuma birkaç hat eseri yerleştirdim  bu bile beni oldukça  tatmin etti diyebilirim.. Aslında bir kaç eser satın alabilir miyim diye düşünürken daha önce ( 14 sene evvel) aldığım, çok beğendiğim kartpostallarım aklıma geldi. Ben de bir çerçeveci buldum ve bunları tablo haline getirdim.. Bir tane kartpostalım eğri yapıştırılmış, bir tanesinin arka fonu pek uymamış ; alakasız duruyor,ama yine de hoşuma gitti.. Hemen duvarımı astım şimdi bir yandan onlara bakıp yazıyorum bu yazıyı..


Bu tezhibi en çok hoşuma giden karpostal...

14 Aralık 2012 Cuma

Sevdiğim Resimler...





Leila Francis Dicksee
Perfect .....Bu resmin orjinalini gördüm... Mükemmeldi ve o sergiye gittiğim için çok şanslıyım...

10 Aralık 2012 Pazartesi

Zahter...

           Geçenlerde Mardin'de dolaşırken bir baharatçı gördüm. Temiz, nezih bir yere benziyordu. İçeri girdim 'tarhun otu var mı? ' dedim. Şirin bir bayan ' tarhun otu mu,  bilmem ki...  Yok galiba ama siz yine de kavanozlara bir bakıverin' dedi. Çeşit çeşit kavanozlar, garip garip baharatlar, salçalar, kuru biberler patlıcanlar, kuru yemişler, lokumlar, çeşit çeşit kahveler, çeşit çeşit bitki yağları, daha önce hiç duymadığım, görmediğim bir sürü şey gördüm. Sonra pul biber almaya karar verdim. Bayan bana bir poşet uzattı 'bir zahmet kendin istediğin kadar koy' dedi... O kadar hoşuma gitti ki hiç aklımda yokken bir sürü şey aldım ve alacağım.

           veee  tüm bunları poşetlerken bir kenarda zahteri gördüm, o kadar sevindim ki.. İstanbul'da öğrenciyken güneyli bir arkadaş zahteri bize tanıtmıştı. Geceleri acıktığımızda yere gazete serer,  kettle da çay demler, kahvaltılık kutu peynir ve tereyağ eşliğinde zahtere ekmeği banıp banıp yerdik,gülerdik...  Bir de Bulgaristanlı bir arkadaşın ev yapımı salçaları vardı, her gece bir kavanoz ev yapımı özel karışım salçayı bitirirdik, mükemmeldi.... Ne güzel günlerdi ...  İşte ben ilk o zaman keşfetmiştim zahteri.. İstanbul'da  zahter dediğinizde bir kekik cinsi olarak satılıyor. Benim dediğim ise kahvaltılık zahter ki İstanbul'da mısır çarşısında dahi bulamamıştım ... şöyle ki


ekmeği önce zeytin yağına sonra zahtere batırıp afiyetle yiyorsunuz.

          İçindekiler; leblebi tozu, buğday, karpuz çekirdeği (aldığım bilgilere göre bu bildiğimiz karpuz çekirdeği değil... Bu karpuzlar sırf çekirdeği için yetiştiriliyorlar ve oldukça zahmetli işlemlerden geçiyor buranın halkı kabak çekirdeği gibi karpuz çekirdeği çitliyor) kavun çekirdeği, yer fıstığı, menengiç, susam, kekik, anason, rezene, kimyon, kişniş, sumak, kaya tuzu, kırmızı toz biber...


          İlk birkaç seferde tadı gelmiyor, toprak yermiş gibi hissediyorsunuz... Aradan biraz zaman geçince dilinizdeki tat hücreleri çalışmaya başlıyor ve gitgide daha çok sevmeye başlıyorsunuz. Zahter 5 tl...

Dolma Taşı...

          Yağmurlu bir Mardin gününde hafta sonu etkinliği!! olarak  Teknosa, Bim, İsmar, Kiler ve Emirgan mağazalarını dolaşırken bizim memlekette hiç görmediğim bir şeye rastladım ki işte resmi;



          Güneyliler çok iyi bilir; Buna 'Dolma Taşı' denir. Bizim memlekette -ege sahilleri- tencerenin üstüne dolmalar açılmasın diye tabak yerleştirirler buralarda ise işte yukarıda resmi olan dolma taşı kullanılıyor. Oldukça ağır bir materyal, güveç malzemesinden yapılmış. Benim dolma taşım küçük tencereler için ve Mardin Emirgan Mağazalarında 4,5 tl ye satılıyor.  Madem aldım bari işe yarasın deyip lahana dolması yaptım böylece benim canım dolma taşım sayesinde midem bayram yaptı....

7 Aralık 2012 Cuma

Özlediğim Kar Manzaraları...

           O kadar özledim ki ... ağaçlar, hoş sokaklar,  bakımlı  evler, lapa lapa yağmış ve güzel şehri biraz daha güzel kılmış kar....





30 Kasım 2012 Cuma

taare zameen par....


Çok beğendim...  
Tüm eğitimcilerin ve anne ve babaların izlemesi gereken filmler listesinde olmalı ... 
Saçma sapan yerleri var mıydı,  evet...
Abartılı mıydı, evet... 
Gereksiz yere eğitim sistemi kötülenmiş mi, evet...
Öğretmenler kötülenmiş mi, evet...
Orjinal bir konu mu, hayır ... 
Olsun ... Yine de izlenmeli...


Bu şirin çocuk- filmde ismi ishaan - mükemmel bir oyunculuk çıkarmış.
 Aamir Khan ise 3 İdiot'taki gibi... ( ki o filmi de çok beğenmiştim)




Bu resme bayıldım...




Tabii buna da...




Evet...  Her çocuk özeldir... 




Lütfen....Yarış atı değil çocuk yetiştirdiğimizi unutmayalım...


Film müziklerini de unutmayalım. Gayet başarılıydı... Aşağıdaki kısmı izlerken ağlamaktan gözlerim kapandı...



boş kaldı gözlerim
gözyaşlarım bile terk etti beni
sessizlik doldurdu kalbimi
hissetmiyorum artık ne acı ne his
sanki boşluktayım
sen her şeyi hissederdin
değil mi anne...





Slumdog Millioner, 3 İdiots, Black derken bu filmle bollywood sineması kültürü de edindik Allah'a şükür...


Bir Buket Çiçek...

     Zor bir okul günün akşamında,  bir öğrencinin getirdiği bir buket çiçekten daha iyi ne hissettirebilir? 


   Bir demet çiçek evin havasını nasıl da değiştiriverir....







                         

10 Kasım 2012 Cumartesi

ABBARALAR...

          Erdoba Konağı , Reyhani Kasrı  gezimizden sonra yine ilk fırsatta eski Mardindeyiz... Mardin'i hissetme turlarımızdan birini daha yaptık.. Bu sefer önce eski sokaklara daldık .. Yine akşam üzeri olduğundan fotoğraflarım iyi çıkmadı . Fotoğraf makinemde bir sorun var bu aralar güzel fotoğraf çekemiyorum...  Artık güzel bir havada yeniden çekip kendi orijinal fotoğraflarımı koyacağım ama şimdilik eskiden çektiklerim ve  internetten seçtiklerimle idare edicez...

             Evet önce Mardin sokaklarına daldık.. Asla yalnız gezmeye cesaret edemeyeceğim sokaklar ...  Mardin sokaklarında insan sanki 500 yıl önceye dönüyor.. Sanki  Alaaddinin lambası ya da uçan halı gibi çocukluğumun masallarının geçtiği bir çöl  ülkesi ...

           

 Otomobiller giremediği için eşeklerle çöplerin toplandığı daracık sokaklar...



                                 

 O kadar otantik sokaklar ki görmeden gezmeden anlaşılmaz.  


   


                                 Abbara adı verilen üstü ev altı yol olan şehir içi tünellerden geçtik...

   




     
            Bir ara  açık unutulmuş bir kapıdan içeriyi dikizledik...  Akşam iyice  bastırdığında kaybolduk ... Türkçe bilmeyen bir teyzeden  nasıl olduğunu bilmiyorum ama yol tarifi aldık.. Ve  gündüzleyin bile girmeye tırsacağım sokaklardan geçtik...






                   Top oynayan çocuklar fotoğraf çeken biri görünce hemen poz veriyorlar...ee ne de olsa  Avusturalya' dan bile insanlar gezmeye Mardin'e geliyorlar.... Güzel bir hatıra bırakmak lazım...




9 Kasım 2012 Cuma

REYHANİ KASRI...

    Arkadaşımla her fırsatta eski Mardin'e çıkıyoruz, yeni yerler keşfetmeye çalışıyoruz.

    Erdoba Konağı'ndan sonra Reyhani Kasrı'na geçtik.. Erdoba Konağında önceden bir aile yaşarmış... Zaten içeri girdiğiniz anda o sıcaklığı, yaşanmışlığı her yerde hissediyorsunuz.. Oysaki Reyhani Kasrı sonradan otel amacıyla yapılmış ve bu da içeri girer girmez hissedilen bir şey... Buranın  terasından da manzara mükemmel... Biz akşam üzeri gittik ... Geceleyin Mezopotamya ovasına baktığınızda gerçekten çok etkileniyorsunuz çünkü uçsuz bucaksız göz alabildiğince uzanan tarlaların içinde meğerse ne kadar çok köy varmış şaşırıp kalıyorsunuz.



    Reyhani Kasrından manzara mükemmel.....  Bu manzara eşliğinde kahve içmenin bedeli 4 TL



manzara müthiş....










ERDOBA KONAĞI...

          Geçen gün arkadaşımla Mardin' i sevme turuna çıktık...

    Önce Erdoba Konağı'na gittik...


   Erdoba  Mardin'in eski  isimlerinden biriymiş...


    Erdoba Konağı'ndan Mezopotamya manzarası müthiş...



                             
                              Bir zamanlar burada bir aile yaşıyormuş !... Mükemmel bir ev...




                                                           Büyülenmemek elde değil....





Bu banyoyu görmedim.. Sırf bu banyoyu kullanabilmek için belki de bir oda kiralarım , kim bilir....




                                                          Mükemmel bir taş işçiliği...


      Maalesef akşam üzeri gitmiştik . Çay içerken hava karardığından güzel fotoğraf çekemedim( ilk 2 fotoğraf sadece)  İnternetten bu kadar bulabildim .. Şunu söyleyim ki Erdoba Konağı fotoğraflardan çok daha güzel ...

     İkramlara gelince... Arkadaşım kiremitte et ve ayran istedi ; güzelmiş. Yemeğini gayet lezzetli buldu. Ben aç olmadığımdan sultan tatlısı istedim. İnternette resmi yok . Ömrümde hiç böyle bir şey yememiştim. Baklava yufkalarının içinde muz var. Ama şuruplu ve sıcak gelen bir tatlı.. Bıçakla keserken çıtırt diye sesler geliyor... Baklavanın üstünü yemeği sevenler için güzel bir tatlı olabilir ama benim gibi baklavanın altını yemeği sevenler için pek güzel olduğunu söyleyemem ayrıca sıcak muz hiç bana göre değil ...Beğenmedim .. Erdobada Sultan Tatlısı 10 TL





15 Ekim 2012 Pazartesi

NAR AĞACI...

          Bugün çok mutluyum çünkü bugün  hem internetime kavuştum hem de  bilgisayarıma format attırdım... Ayrıca bugün pazar... Sabah taze ekmek,  taze çay ve  gazetemle güzel bir kahvaltı ... Ders notlarım hazır... Yarın giyeceğim kıyafetlerim hazır... Evimi temizledim... Çamaşırlarımı yıkadım, ütüledim... Alışverişimi yaptım... Sonra  Mardin sokaklarını turladım...Hem hava da nihayet biraz ferahlamış- gezerken pişmedim -... Ev sahibimle görüştüm sorunlarımın bir kısmını hiç sinirlenmeden anlatabildim... Ayrıca  akşam eve gelirken bir dilim pasta  aldım... Güzel bir çay demledim...   Bugün İstanbul'da boğazda kahvaltı yapamadım ya da Sarıyer sahillerinde turlayamadım... Yavuz Selimden Haliç'e bakamadım  ya da ne bileyim Taksimde kalabalıklara karışamadım, Eminönü'nde balık ekmek yiyemedim, Kuzguncukta banklara oturup gelen geçen gemileri seyredemedim....  Mardin'de yapabileceklerimin en iyisini yapmaya çalıştım...

Ve şimdi günün en güzel kısmı başlıyor;  Nazan Bekiroğlu'nun Nar Ağacını okuyacağım ...






           İlk izlenim;
           kırmızı nar ağacı yazısının kabartmalı olması, ele gelmesi hoşuma gitti.(tabii resimden anlaşılmıyor dokunmanız gerek)  Kitabın altındaki işleme fotoğrafı  gayet güzel ve ilgi çekici... Bunun haricinde kapak resmi ve fotoğraf bana itici geldi . Ayrıca ilk yüz bin yazısı ya da başka kitaplarda olan kapakta bilmem kaçıncı baskı  bana çok itici geliyor...  Kitabın fiyatı 22,5 TL ama ben öğretmen indirimiyle 18,5 tl ye aldım..




14 Ekim 2012 Pazar

Sonunda yeniden internetteyim...

Nihayet internetime kavuştum... Dile kolay Mardine geldiğimden beri yani şubat ayından beri bağlanma sorunu yaşıyordum...  Artık sonunda yeniden web' deyim .. Hoşgeldim...

17 Ağustos 2012 Cuma

ESARETİN BEDELİ

     
              Bu sene ramazan çok zor geçti ... Hava çok sıcaktı -evin içi bile 38 dereceyi gösteriyordu-  Günler çok uzundu. Aç susuz bu sıcaklarda herhangi bir aktivite  yapmak da çok zordu. Zaman geçmek bilmedi. Uyku düzenim tamamen bozuldu ... Sabah 6 da yatıp 10 da kalkıyorum. Gündüz sıcaktan uyuyamıyorum . Bir de tatilde olduğumdan, iş-güç de yok tabii, daha da zor geçti günler. Etrafımda herkes ramazan ne çabuk geçti özleyeceğiz diyor ama ben yeter artık bayram gelsin diyorum -içimden tabii-  Susuzluğa ve uykusuzluğa bağlı baş ağrımdan kurtulmak istiyorum artık.

        Gündüz vakit geçsin diye bol bol belgesel ve  film izledim.

ESARETİN BEDELİ
İlk olarak gelmiş geçmiş en iyi film kabul edilen 'Esaretin Bedeli 'ni izledim. Bana göre gelmiş geçmiş en iyi film değil ama gerçekten kaliteli  bir film. Senaryo oyunculuk,konu çok iyi... Filmden pek çok ders çıkartılabilir. öğrencilerime gönül rahatlığı ile izletebilirim bu filmi... bir de bu filmi izleyene kadar idama karşı değildim. Suçu ispatlanmış çocuk tecavüzcülerini, katilleri bir de vergilerimizle niye besleyelim ki diyordum. Artık kafam daha karışık .


Esaretin Bedeli deyince unutulmaz film müziği mozart le nozze di figaro yu da eklemeden geçemeyeceğim.

 REVOLUTİONARY LOAD
Sonrasında Revolutionary Road filmini izledim.  İsmine bakıp yanlış anlaşılmasın ihtilal, devrim, savaş, gösteri falan yok .  Filmdeki çiftin yaşadığı sokağın adı Revolutionary Road.  Gayet sıradan bir konu, gayet günlük olaylar.... Ama  o denli güzel bir oyunculukla işlenmiş ki filmden çok etkilendim diyebilirim... Leonardo di Caprio ve Kate Winslet  yıllar önce titanikte tanışmışlar evlenmişler çocukları olmuş   filmde 10 yıl sonra bu aşkın geldiği noktayı gösteriyor  gibiydi. PRENSESİN UYKUSU -ÇAĞAN IRMAK-
PRENSESİN UYKUSU ÇAĞAN IRMAK
     Çağan Irmak filmlerini seviyorum.  Sıradan bir konu, sıradan bir olay . Karakterlerin derinlikleri yok ama yine de çok sevdim bu filmi...  Çok duygulandım... Çağan Irmak'ın daha güzel filmlerini izledim ama bu da bir zaman kaybı değildi.   Filmin en güzel yanı da aşağıdaki şarkıyı ilk kez dinlememdi. REDD PRENSESİN UYKUSU



Bunların haricinde Thor, Altın Pusula , Cube, Alice Harikalar Diyarında  izledim. Thor'u eğer sinemada para verip izleseydim çok üzülürdüm.  Altın pusula nasıl bir filmdi hatırlayamıyorum bile öyle vasat, sıradan.. Cube bir sürü cevapsız soru, bir sürü saçmalık ama zaman kaybı demem en azından filmdeki mekan ve filmdeki karakterler hakkında düşündürdü. Yine de tavsiye etmem kimseye.  Alice Harikalar Diyarında ise etkilemedi bir şey kazandığımı düşünmüyorum...





14 Ağustos 2012 Salı

KONAK...

   
         Babaannem konak için bizi köye davet etti... Pek çok yörük köyünde hala devam eden gelenekte her gün bir ev köyün imamı, misafirler, köyün kimsesizleri ve yaşlıları  için her gün camiye bir  tepsi (ya da ne kadar gerekiyorsa) yemek yollar. Buna konak denir. Bizim köyde bu geleneğe ilaveten  ramazanda  tüm köye yemek veriliyor buna da konak deniyor. Bizim köy yaklaşık 45 haneli küçük bir köydür. Son 10 yılda bir kaç aile emekli olduktan sonra köye yerleşmiş. Bu gençlerin! dışında köyün sakinleri yaşlı kadınlardan oluşuyor. Ne var ki şehre çok yakın olduğundan bayramlarda, işte böyle konaklarda köyün nüfusu bi anda artar.

      İşte bizde atladık dayımlarla birlikte babaannemin iftarına gittik.  Biz gittiğimizde kazan kazan yemekler pişmişti. Artık sofralar kuruluyordu. O gün çok sıcak olduğu için tüm sofralar bahçeye hazırlandı. Bayanlar konak sahibinin evinde , erkekler ise camide iftarını açtı.

     Köyün güzel kızları konak sahibine yardım eder ve sofraları hazırlamaya yardım ederler...





     Köyün yakışıklı delikanları tepsi tepsi yemekleri camiye götürürler...

       Evde bayanlar  için 7 , camide erkekler için 9 sofra hazırlandı ...



     Aylar öncesinden bugün için hazırlıklar başlar, turşular kurulur, börülceler ayıklanır,  derin donduruculara sebzeler atılır. Hiç kimse uyduruk yemek yapmaz... Ayrıca emekli bir kadına göre düşünürsek yemeğe oldukça yüksek bir bütçe ayrılır.  Yüklü alışveriş yapılır, konak günü geldiğinde tam bir imece usulu ile sabahtan yemekler yapılır. Hepsi odun ateşinde piştiğinden gerçekten çok lezzetli olurlar. Tüm köy ahalisi  suyunu ve biberini (bi değişik adet daha) alıp  cümbür cemaat çoluk çocuk kimse evde kalmadan konak evine gelir, iftarlar açılır, dualar edilir.

Babaannem iftar için
* tavuklu şehriye çorbası
* köfte-patates
* pilav
* yoğurtlu patlıcan-biber kızartması
* salata
* ayran
* hoşmerim tatlısı
yapmıştı (daha doğrusu yaptırmıştı) hepsi de birbirinden lezzetliydi, ortam çok güzeldi... yurdumun insanı ne güzel şeyler düşünüyor...

13 Ağustos 2012 Pazartesi

BABİES...

Bugünlerde bol bol belgesel seyrettim...

İlk olarak BABİES...

                           Bu belgeseli çok beğendim... Defalarca izleyebilirim...  
HERKEZ İZLESİN...
                                                                                                                         
Bu moğol bebeğe bayıldım....
  Sonrasında Yaşama Yolculuk...
Hepimiz bir mucizeyiz....

  ve son olarak da Charles Darwin The Tree of Life
             Darwin ne diyormuş, evrimciler neyi savunuyor bi de onların ağzından dinleyim diye tamamen önyargısız, sadece öğrenme amacıyla izledim bu belgeseli...  Sonuna kadar izledim, söylenenleri düşündüm.. Bana hiç mantıklı gelmedi... Özellikle de gözün anlatıldığı sahnede koptum... Nasıl ki imam kainatın oluşumunu anlatırken masal dinler gibi dinliyoruz , içten içe çok saçma geliyor ( ben öyle hissediyorum)  aynen evrimi dinlerken de   söylenenler beni hiç tatmin etmedi, kanıtlar bana yeterli gelmedi... Bişeyler çok eksik gibi... Her ne kadar bilim kadını olduğumu söylerseler de evrimi savunamam... Ancak şöyle derim... Her şeyi Allah yaratmıştır ve herşeyi hala yaratmaktadır... Canlılarda çeşitlilik evrim  ile olmuş olabilir, hatta hala evrimleşiyoruz, değişiyoruz .... Anne karnında 9 ayda başdöndürücü bir başkalaşım geçiriyoruz...Tek bir hücre göz de oluyor mide de ... Asit salgılayan organel de oluşuyor, gözyaşı salgılayan organel de ... Belli ki evrim geçiriyoruz ... Ama  tüm bunlar kendiliğinden doğal olarak oluşmuyor...  Allah öyle takdir buyuruyor... Her an herşeyi yaratıyor...İşte bana en mantıklı gelen açıklama...

BENİM ADIM KIRMIZI...

                 Hem çok sıcak hem çok uzun ramazan günlerinde bol bol film- belgesel izleyip, gazete- kitap okuyorum. 'Manzaradan Parçalar ' dan sonra dün 'Benim Adım Kırmızı' yı aldım. Aslında üniversitedeyken 12-13 yıl önce ilk çıktığında okumuştum . Şimdi ise hem kütüphanemde olmasını istediğimden hem de zaten sıkıcı geçen bu uzun günlerde hiç bilmediğim bir kitaba başlamak yerine - daha çok canımın sıkılma ihtimalini düşünerek - hoşuma giden emin olduğum  bir kitap okuyayım dedim.

31 Temmuz 2012 Salı

MANZARADAN PARÇALAR




        Bu bunaltıcı havalarda yapılabilecek en güzel şey eve kapanıp  kitap okumak, belgesel seyretmek, müzik dinlemek ve iftarı beklemek...Yukarıdaki kitabı okuyorum bugünlerde... İlk kez Orhan Pamuk'la stajer öğretmenken tanıştım.. Bir öğrencim getirmişti okumam için... Kara Kitap o zamanki baskısında kapağı kapkara bir kitaptı... Açtım 2 sayfa okudum, sıkıldım. Ama öğrencime de geri okumadan iade etmeye  gönlüm razı olmadı. Ben de her gece ödev olarak 2 sayfa  okuyup öyle yatıyordum.. Kitap hiç bitmeyecek gibi görünüyordu. Böyle 1-2 hafta geçti.  Zamanla kitabın içine girdiğimi, olayları anlamaya başladığımı, kitapta  kendimden ne kadar çok şey olduğunu farketmeye başladım. Kitabın geri kalan yaprakları azaldıkça üzülmeye başladım.. Çünkü bu kitap hiç bitmesin ben her akşam yatmadan önce ömrümün sonuna kadar okuyayım istiyordum... Nihayet kara kitap bitti... Kapağını kapattım rafa koydum - o anı hiç unutmuyorum - kitaba bakıyordum bi an korktum çünkü kitap bana fısıldıyordu... gerçekten.....  Fısıldadığını duydum, irkildim ... Allahım yoksa büyülendim mi diye düşündüm... Günlerce fısıltılar kafamın içinde dönüp durdular.. Kitabı öğrencime verdim; bu arada henüz Lise 2 . sınıf öğrencisiydi. ( ne kaliteli öğrenciler tanımışım yahu) Sonra ben kara kitap da dahil diğer orhan pamuk kitaplarınının çoğunu  okudum.. hepsini sevdim diyemem... Kara Kitap çok özel benim için .. İstanbulu  da -İstanbul sevgimden belki- yine çok beğendim  derken  Kar, Benim Adım Kırmızı , Masumiyet Müzesini de beğenerek okudum . Yeni Hayat'ı anlamadım. Cevdet Bey ve Oğullarını başladım bitiremedim , Saf ve Düşünceli Romancı ilk kısımları tamam da sonradan yazar olmak isteyenler için daha uygun gibi , bunu da bitiremedim yani..  Ha burada Orhan Pamuk okuduğum için çok eleştirildim. Bazı arkadaşlarım Orhan Pamuk'un çok abartıldığını aslında o kadar da iyi edebiyatçı olmadığını söylediler (ama bunu söyleyenler hiçbir kitabını okumamıştı) benim çok sevmem de sinirlerine dokunuyordu herhalde... Nobel ödülünü aldığında da direk gözler üstüme çevrildi,  hedef oldum.. eleştirildim..  Son olarak Manzaradan Parçalar kitabında da kendimden çok şey buldum.. istanbul, sokaklar, hayat, resim, müzeler.. vs ..