AV MEVSİMİ

18.05.2011 

Ben silkinip ayağa kalkmak istedikçe ömrümün ağırlıkları beni yatağa çekiyor. 

Sürekli öksürdüğümden geceleri uyuyamıyorum. ( En çok da komşularıma acıyorum) 

Sürekli nane limon çayları içiyorum.  

Son günlerde yaptığım tek şey; mutfağa geçmek, sıcak bir şeyler hazırlamak, içmek, biraz sakinleşip rahatlayıp uyumak, şiddetli baş ağrısı ile kalkıp tuvalete gitmek, yeniden sıcak bir şeyler.

Böyle devam eden bir kısır döngü.

İşte evde böyle oturup hastalığımın geçmesini beklerken uzun zaman önce aldığım elimin altındaki dvd'lerden birini izledim.. AV MEVSİMİ...

 Bu filmi izlemek bir zaman kaybı değildi ama ne bileyim olmamıştı.

 Vasat bir film. 

Çok klişe. 

İzlemeyenler için filmi anlatmayacağım.

Bir kere senaryo oturmamıştı, bariz pek çok hata vardı.

 Daha başında neler olacağını anlıyorsunuz.

 Sonu belli olan bir cinayet filmi düşünün. 

Çatışma sahneleri çok acemiceydi. 

Umarım gerçekte Türk polisi böyle değildir.

 Yavuz Turguldan beklediğim -bizden şeyler - pek yoktu. 

Oyunculara bir şey diyemem hepsi mükemmel oyunculukluk çıkartmış (Çömezin aşkını hariç tutuyorum)  

Müzikler de güzeldi.

Cem Yılmaz'ın söylediği  hayde türküsü de gayet güzel oturmuştu . 

Hatta filmin tek unutulmaz sahnesiydi.

 Hani bazı filmler vardır tekrar tekrar izlersin, televizyonda görünce kanalı değiştiremezsin. Her seferinde hoşuna gider, her seferinde yeni bir şeyler görürsün keşfedersin. Hem hüzünlendirir, hem güldürür, hem de gülerken ağlatır. Mesela  Züğürt Ağa, Sultan, Eşkiya, ( Hepsi de Yavuz Tugrul filmi) En son Kabadayı'yı izlemiştim o da güzeldi... Ama bu son filmi ıı ıı ... Ayrı bir yerde tutuyorum Yavuz Turguldan kendine yaraşır filmler yapmasını istiyorum.

SÜS KİRAZI

18.05.2011

Uzun bir kış uykusundan kalkmış gibiyim. 

Kış geçti, bahar geldi.

 Ömrümden koskoca bir mevsim geçti. 

Şimdi de geç gelmiş ama hemen gidiverecekmiş gibi duran güzel bahar mevsimi var. 

Ama o kadar yorgunum ki. 

Ömrümde hiç olmadığım kadar yorgunum.

 Dinlenmekle de geçmiyor.

Uyandığında yattığınkinden yorgun kalkanınız varsa benim ne demek istediğimi anlar.

 Ömrümde ilk kez ölümü çok düşünüyorum.

 Kendime ölümü daha yakın hissediyorum. 

Son bir kaç haftadır havalar güzelleşti ya ben de cılız silkinişlerle kendime gelmeye çalışıyorum.

 Önce 2-3 hafta kadar önce beslenmemde biraz değişikliğe gittim, hafif sağlıklı şeyler yemeye çalıştım, birkaç günde etkisini gösterdi en azından sabah uyanabiliyorum artık.

Sonra bahar yürüyüşlerine başladım. 

Önce tomurcuklar göründü, sonra Çin Manolyaları.

 Salkım söğütler narin dallarını uzattı yavaş yavaş sonra süs kirazları.

Başakşehir'de öyle güzel alımlı edalı süs kirazları var ki.

 Çiçekli süs kirazını görmeyenler çiçek açmış ağaç gördüm demesin.

          Bu resim google görsellerden alınmıştır.

Bakın süs kirazı ağacı böyle bir şey.

 Bir de bunun pembe açanları var.

 Bu ağaçlara her baktığımda cennetten bir ağaç gelmişse kesin bu ağaçtır diyorum.

ATALETİ KIRMAK

18.05.2011

Uzun zamandır kitap okuyamıyorum. 

Oysa ki eskiden okuduğum kitapların listesini tutardım. 

Bir de okuyacaklarımın listesini.  

Gittiğim her yere mutlaka kitabımı da götürürdüm. 

Akşamları yatmadan önce ayrı, çantamda parkta otobüste okuduklarım ayrı, günlük hayatta okuduklarım ayrıydı. 

Bir de her gün görev gibi okuduklarım vardı. 

 2-3 yıldır pek bir şey okudum diyemem.

İşte geçen gün artık üstümdeki bu ataleti kırayım, ufkumu genişleteyim diye kitapçıya girdim.

 Sevdiğim yazarların yeni kitapları çıkmış, sevindim. 

Bir sürü seçenek arasından İnkilap yayınlarından çıkan Dünya Tarihi adlı kitabın birinci cildini aldım.

 Henüz ilk iki sayfasını okudum.

 Beğeneceğim ufkumu açacak bir kitap gibi görünüyor...

SİYAH-BEYAZ

Çok merak ettiğim bir filmdi.... İşini sevmeyen bir doktor, bir ressam, yalnızlığı seçmiş bir kadın, ve de birkaç kişi daha. Her akşam siyah beyaz adlı barda buluşup sohbet ediyorlarmış. Oyuncu kadrosu mükemmel hele de Nejat İşler ve Şevval Sam ikilisi de olunca izlemek için can attım.

SONUÇ: Tam bir zaman kaybı...

Konuşmalar sığ, zaten bir konu yok,  alakasız alakasız sahneler, sıradan günlük hayat desem değil, doğaçlama desem hiç değil... Şevval Sam zaten hiç olmamış.. Habire içiyorlar, tüttürmedikleri bir sahne yok.

Kısacası keşke hiç izlemeseydim...

Benim bir buçuk saatim boşa gitti sizinki gitmesin diye yazıyorum bunları.

 

BİR DEMET MİS KOKULU TAZE PAPATYA

04.05.2011

         

Dün doğum ziyareti için Bakırköy'e özel bir hastaneye gitmiştim.

 Öncesinde adet olduğu üzere çiçek alayım dedim. 

Bir demet mis kokulu taze papatya almaktı amacım.

 Koskoca Bakırköy'ü dolaştım, tüm çiçekçilere girdim, çıktım papatya satan bir yer nihayet buldum.

Fakat burası da sokak satıcılarının mekanıydı, çiçekler güzeldi, tazeydi fakat sunum kötüydü. 

Karar vermek zordu. 

Taptaze bir buket karışık çiçek bana daha samimi göründü ve istediğim papatyaları bulamasam da güzel bir demet yaptırdım ve yola koyuldum, hastaneye vardım.

Hastaların yanına çiçek götürülemiyormuş.

 Girişte buketimi bırakmak zorunda kaldım, kartımı aldım, ziyaretimi yaptım. (Acıbadem hastanesinde ziyarette çiçek götürülemiyor hastalarda alerjiye sebebiyet verebileceği için danışmada özel bir mekana çiçekler bırakılıyor, size bir kart veriliyor siz o kartı hastaya veriyorsunuz, hasta taburcu olurken de emanetleri teslim ediliyor) 

Ziyaretten sonra tam çıkacakken köşede çiçekleri gördüm, içimden şöyle bir bakmak geldi kimler neler yollamış.

 Bir de ne göreyim! Devasa boyutta aranjmanlar, orkideler, lilyumlar, güzel güzel saksılar, vazolar, balonlar, bebekler, ayıcıklar, güzel güzel yazılmış kartlar, iyi dilekler ....

 veeee bi köşede benim boynu bükük minik buketim. (Aslında minik değildi ama aranjmanların yanında küçücük kalmıştı.)  

Öyle ezik öyle gariban duruyordu ki...

 Bakakaldım... Allah'ım Allah'ım ...  Bişeyler yapmalıydım ve hemen o buketi oradan çekmem lazımdı. ( Mahalle baskısı böyle bir şey olsa gerekti.) Hemen hastanenin yanındaki çiçekçiye koştum tek ve bir tane  aranjman vardı pazarlık bile yapmadan aceleyle onu aldım hastaneye koşar adımlarla gittim ve buketi değiştirmelerini istedim... 

Personel önce hiç bir şey anlamadı öyle aval aval baktı. Sonra çiçeklerin yanına gidip de benim minicik ezik, boynu bükük şeffaf poşete lastik bantlarla sarılı zavallı buketimi görünce ne demek istediğimi anladılar. Ve hemen değiştirdiler.

Bu olayda ise tek güzel olan şey şu anda evimde baktıkça mutlu olduğum bir demet çiçeğimin olması. 

 O sahte cafcaflı aranjmana göre bin kat samimi ve en azından mis gibi kokuyorlar. 

İnternette güzel bir aranjmanın ortalama fiyatı 40-50 tl

Benim buketim 20 tl...

Aşağıdakiler ise bugün  bebeğe aldığım elbise.

 Özellikle pembe olmayan bir elbise aradım ve bunu görür görmez aşık oldum umarım onlar da  beğenirler. Fotoğrafta çok büyük görünüyor ama aslında boyu sadece bir karıştan biraz fazla.

BİR KÜÇÜK BAHAR ESİNTİSİ

17.04.2011

     

Bahar denince hafif bir meltem mis gibi  taze bahar havası, çiçek açmış erik ağaçlarının sümbüllerin leylakların kokusu aklıma gelir. 

 Çocukluğumda çiçek açmış badem ağaçlarına tırmandığım için, 

babamın annem için topladığı bir kucak dolusu leylağın evi günlerce saran kokularını teneffüs edebildiğim için, 

ve de rengarenk çiçek bahçelerinden doyasıya çiçek toplayıp evde vazoya yerleştirebilme zevkini tattığım için ne kadar da çok şanslıyım... 

İşte bugün aldığım şebboyların kokusu evimin her yanını kaplayınca böyle güzel duyguları hatırladım.

            Aşağıdakilerde 15 gün önce aldığım diğer şebboylarım...

                         

                           

Şebboyların demeti 5 tl ama eve kattığı anlam paha biçilemez...

DÜZENLİ KİTAPLIKLAR İÇİN

11.04.2011

Ziyaretime gelen arkadaşlarım hep kitaplığımın ne kadar düzenli göründüğünü söylerler.

 Size göstermek istediğim küçük bir aparat var.

  İkeadan 1.5 TL ye almıştım ( 3-4 yıl önce) hâlâ satılıyor mu bilmem ama benim evimde olduğu gibi kitap, dergi ve dökümanınız çoksa ve de düzgün durmalarını istiyorsanız çok işinize yarayabilir...

KAPALI ÇARŞI KAPALI KUTU

Kapalı Çarşı deyip geçme

Kapalı Çarşı kapalı kutu

demiş Orhan Veli.

Ben de bugün uzun zamandır aradığım boş vakti buldum ve Kapalı Çarşı'ya gittim. 

17 yıllık İstanbul hayatımda içinden defalarca transit geçiş yaptım ama şöyle etraflıca gezmek şimdiye dek nasip olmamıştı. 

Çok otantik, çok farklı bir alem.

 Bir ara otantik takılara bakarken yanımdaki bayana çarptım o ise gülümseyerek '' İnsan burada kendinden geçiyor değil mi? '' dedi.

 Gerçekten de ana yoldan yan dehlizlere saptığınızda git gide daralan, 2 kişinin zor geçtiği yollar.

 Labirent gibi alanlarda yüzlerce gümüşçü.

 Kendini kaybetmemek ve de kaybolmamak ne mümkün.

Milyonlarca takı arasından görür görmez aradığımı buldum. 

Kehribar yüzüğümü aldım bugün.

 

Bir de geçenlerde safir bir kolye almıştım onun kutusunu yüzük kutusuna çevirdim.

 Kutunun  güzelliği biraz kayboldu ama yüzüklerim açısından işime çok yaradı.

BAHARI HATIRLAMA

08.04.2011

Geçenlerde bir arkadaşım çiçek açan ağaçları gördükçe içini mutluluğun kapladığını yazmış.

 Ben de fotoğraf makinamı aldım ve baharı duyumsama gezisine çıktım.

Gerçi henüz çok erken. 

Ama yine de dolaşırken sümbüllerin kokusunu alabiliyorsunuz.

Hem ağaçların yeni yeni çıkmış filizlerini gördüm.

 İsmini bilmediğim bir ağaç beyaz beyaz çiçek açmıştı.

İçim huzurla dolmadı ama gezim bir zaman kaybı değildi.