KONAK

   

         Babaannem konak için bizi köye davet etti.

 Pek çok yörük köyünde hâlâ devam eden bu gelenekte bir ev yani bir aile, köyün imamı, misafirler, köyün kimsesizleri ve yaşlıları için her gün camiye bir tepsi (ya da ne kadar gerekiyorsa.) yemek yollar. 

Buna konak denir.

 Bizim köyde bu geleneğe ilaveten ramazanda tüm köye yemek veriliyor buna da konak deniyor. 

Bizim köy yaklaşık 45 haneli küçük bir köydür.

 Son 10 yılda bir kaç aile emekli olduktan sonra köye yerleşmiş. 

Bu gençlerin! dışında köyün sakinleri yaşlı kadınlardan oluşuyor. 

Ne var ki şehre çok yakın olduğundan bayramlarda, işte böyle konaklarda köyün nüfusu bir anda artar.

      İşte bizde atladık dayımlarla birlikte babaannemin iftarına gittik. 

 Biz gittiğimizde kazan kazan yemekler pişmişti.

 Artık sofralar kuruluyordu. 

O gün çok sıcak olduğu için tüm sofralar bahçeye hazırlandı. 

Bayanlar konak sahibinin evinde, erkekler ise camide iftarını açacak.

Köyün güzel genç kızları konak sahibine sofraları hazırlamakta yardım ettiler.

  Köyün yakışıklı delikanları tepsi tepsi yemekleri camiye götürdüler.

       Evde bayanlar için 7, camide erkekler için 9 sofra hazırlandı bizim evde.

     Konak için aylar öncesinden hazırlıklar başlar, turşular kurulur, börülceler ayıklanır, derin donduruculara sebzeler atılır. 

Hiç kimse uyduruk yemek yapmaz. 

Ayrıca emekli bir kadına göre düşünürsek yemeğe oldukça yüksek bir bütçe ayrılır.(Köyün çoğunluğu yaşlı kadınlardan oluşuyor. )

 Yüklü alışveriş yapılır, konak günü geldiğinde tam bir imece usulü ile sabahtan yemekler yapılır. 

Hepsi de odun ateşinde piştiğinden yemekler gerçekten çok lezzetli olurlar. 

Tüm köy ahalisi suyunu ve biberini (bir değişik adet daha) alıp cümbür cemaat çoluk çocuk kimse evde kalmadan konak evine gelir, iftarlar açılır ve sonrasında mutlaka dua edilir. Allah'a şükredilir.

Babaannem iftarı için;

* Tavuklu şehriye çorbası

* Köfte-patates

* Pilav

* Yoğurtlu patlıcan-biber kızartması

* Salata

* Ayran

* Höşmerim tatlısı

yapmıştı. (Daha doğrusu yaptırmıştı.) 

Hepsi de birbirinden lezzetliydi.

Ortam çok güzeldi.

Yurdumun insanı ne güzel şeyler düşünüyor.

2026 Yılından Güncelleme:

Artık Konak merasimi evde yapılmıyor. Köyün yola bakan kısmına bir mekan yapıldı. İceride köye ait masalar sandalyeler tepsiler çatal kaşıklar çay ocağı vs var. Herkes buraya geliyor burada yemeğini masada yiyor.  

Bu son yıllarda arefe günleri kuzenim Ebru'ya ait. Bu sene de arefe iftarını o verdi.  Yemekte etli çorba sade et yemeği nohutlu pilav ayran ve kadayıf vardı. Halam da turşu getirmiş. Bu yaklaşık 250 kişilik yemeğe Altan ve Ebru 45.000 TL ödemişler. ( asgari ücret 28.000)