19 Temmuz 2012 Perşembe

AĞZIMA MI ATAMM..

            Geçen gece annemle yürüyüşe çıktık.. Uzun ve sıcak bir günün ardından gece hava gerçekten çok güzelleşmişti.. Püfür püfür esiyordu... Biz de  mahalle parkımıza gittik... Babam da arkalarda bir arkadaşıyla karşılaştı muhabbet ediyordu.. Biz de başka bir bankta dinleniyorduk. Derken 5-6 kişilik bir aile (babaanne, gelini , kızı, 2 genç kız , 2 çocuk daha sonraları ise 2 delikanlı) geldiler karşımızdaki banka ve yanımıza oturdular. Naylon poşetten çekirdeklerini çıkardılar , başladılar kabuklarını yere ata ata çitlemeye...

          Sonrasında konuşma şu minval üzere devam etti:

annem        - neden kabukları yere atıyorsunuz?
babaanne   - süpürsün çöpçüler, işleri ne, para kazanıyorlar bu işten...
annem        - olur mu hiç canım , siz evinizde de yere mi atıyorsunuz !
ben            -  bir poşete kabukları koyup sonra çöpe atabilirsiniz.
gelin          -  bak herkez atmış bi biz mi atıyoruz?
annem        - bakın her yer temiz...  ilk siz pisletiyorsunuz..
babaanne   -  fazla konuşma, evimi temizlerim, çekirdeğimi de yere atarım, karışamazsın sen bana...
annem       - ben uyarıyorum sizi
babaanne  - bana bak ! sus . karışamazsın sen bize herkez çitliyor. kabuklarını da yere atıyor...
annem       - herkez çekirdeğini yere atmış olsa bile bu bir hatadır aynı hatayı sizin de yapmanızı gerektirmez...
kız            - nereye atam, ağzımıza mı atam, sokak burası , sokağa çöp atılır...
ben            - yanında poşete koyarsın sonrada çöpe atarsın , ya da elinde biriktirisin yanındaki çöp kovasına atarsın
babaanne   - bıdı bıdı bıdı ... dövmeye hazır mahalle karısı kıvamında
ben            - hanfendi burası süpüren kişi sizin eşiniz oğlunuz  babanız  olabilirdi.... hiç düşünmüyor musunuz?
babanne    - düşünürüm ben , sen karışma, sus sen, vır vır vır...
ben           - bırak anne anlamıyorlar , boşuna uğraşma, eğitim şart gerçekten...
toptan       - öyle eğitim şart şurt demeyin, herkezin aklı kendine , benim aklım kendime yeter... vır vır vır...

                       cahilin yanında kitap gibi sessiz ol dusturuyla  sustuk...

              Bir poşet çekirdeği yere ata ata bitirdiler, gözümüzün içine baka baka utanmadan boş naylon poşeti de çimlerin üzerine attılar...

              Demokrasi, anlatmak, ikna , böyle bir şey ancak teoride kitaplarda var...  'YASSAH GARDAŞIM' diyeceksin  başka çaresi yok...

5 yorum:

  1. offf ben bile sinir oldum... :)

    YanıtlaSil
  2. denizde pet şişesini, piknikte karpuz kabuğunu, mangal çer çöpünü fırlatır atar, ama ertesi gün de bu insanlar aynı çöplüğe oturmaya gelir hayıflanırlar bizim insanımız neden bu kadar pis diye....

    YanıtlaSil
  3. Aayyyy okudukça inanın içime birşeyler oldu.. yok bizim insanımızın bir kısmı gerçekten böyle... Neler neler yapıyorlar da ama yok akıllanalım demiyorlar. İnsan ömrünü tüketir de bu tarz kişiler yine de adam olmaz, en kötüsü de bu tarz insanların yetiştirdiği evlatlar, çok daha beterini yapacak şekilde büyüyorlar, yarın bizlere neler yapacaklar inanın çok ürküyorum...

    YanıtlaSil
  4. Okudukça inanın o anı yaşamış kadar oldum, çoğu zaman karşılaşıyoruz bunlarla, en kötüsü de bu insanların yetiştirdikleri çocuklar, kişiler onlarda aynısı olup çıkıyorlar, ilerisi için endişeliyim, yarın uyardığınızda dayak yemiyeceğimizin garantisi yok:( çok üzülüyorum bunları düşündükçe...

    YanıtlaSil